STILTE ... en totaalonderwijsproject  Dane Beerling, 5 juli 2010
Lizzy van Leeuwen: ‘Steeds op 1 juli wordt in Amsterdam de afschaffing van de slavernij gevierd. Bij ons slavernijverleden denkt iedereen direct aan Suriname en wordt de onderwerping in de Oost verzwegen.’
In haar artikel “DE GESCHIEDENIS VAN DE STILTE”, DE GROENE AMSTERDAMMER van 1 juli 2010, beschrijft zij op zeer gedegen wijze, en met kennis van zaken, hoe het met de slavernij in het voormalige Nederlands-Indië was gesteld. Het is zeer de moeite waard om te lezen.

E-mail aan Lizzy van Leeuwen
Dag Lizzy,
Graag maak ik jou mijn compliment voor “De geschiedenis van de stilte”. (Tot mijn genoegen zag ik je ook ‘ns bij De Tafel van Babel* bezig, maar dit even terzijde). Helaas zijn er maar weinig latere (en ook eerdere) generatie Indo’s met zo’n grote kennis over die geschiedenis als jij én die daar op gedegen wijze aandacht aan schenken. Ze zijn op de vingers van één hand te tellen zonder daar alle vijf voor te gebruiken.
Ik zal zeker niet pleiten voor een monument zoals dat in het Oosterpark van Edwin de Vries: artistiek gesproken zonder meer slecht. Dat krijg je als artistiek deskundigen plaats moeten maken voor de politiek. In de tijd dat ik lid was van de Commissie van Advies voor de Beeldende Kunst (zo heette dat college toen) werden onze adviezen wel vaker om politieke redenen terzijde geschoven. Zo kwam ook dat onding voor de zigeuners op het Museumplein terecht. Dat monumenten ook artistiek prachtig kunnen zijn bewijst Jeroen Hennemans beeld naar aanleiding van de moord op Theo van Gogh in datzelfde Oosterpark.
Wat een goed monument over, onder veel meer, het door jou gehekelde tekort aan aandacht voor de slavernij in het voormalige Indië zou kunnen zijn, is een door deskundigen op een groot aantal terreinen – (wetenschappelijk) historisch, literair, journalistiek, op dat van de kunsten: de kleine en die met een grote K en op dat van de politiek, met medewerking van TV en radio – in elkaar gezette totaalonderwijsproject, voor scholieren, studenten en voor politici en ook ‘boeren en burgers’. Een totaalonderwijsproject met boeken, films, documentaires, toneel, musicals. Waarna niemand meer kan zeggen dat ie het allemaal niet wist, maar wel: “Ja, dat is onze geschiedenis!”. En waarom lui als Balkenende nooit meer zullen pleiten voor een ‘VOC-mentaliteit’ toch?
Ik bedoel het allemaal serieus.
De documentaire Tuan Papa (Bapak tuurlijk, zoals in het intro liedje en aan het eind van de documentaire) vond ik zeer aangrijpend. Mijn jongste zusje, ze bleef met mijn moeder achter ginds, ontkwam ook niet aan het geweld van de door de Indo’s in Tuan Papa genoemde ‘ploppors’ naar aanleiding van de ‘kwestie Nieuw-Guinea’, waarom mijn moeder, via Indonesische vrienden, haar gegevens bij de burgerlijke stand liet verdonkeremanen. Dat ze zich uit dezelfde veiligheidsoverwegingen vervolgens tot de Islam ‘bekeerde’ en ook m’n zusje (hoorden we later), had tot gevolg dat ze ook Islamitische namen gebruikten,verhuisden, en we hun spoor bijster raakten en ruim dertig jaar later pas weer terug vonden.
Tuan Papa, de Indië-geschiedenis kent geen eind.
(...)
Je Dane
*De Tafel van Babel is een discussieprogramma op een Amsterdamse TV-zender onder leiding van Anil Ramdas.

N.B. aan de vele duizenden bezoekers van www.tjaberawit.nl:
Binnenkort komen we uitgebreider terug op onze ideeën* voor het totaalonderwijsproject*, waarvoor we dan ook uw medewerking zullen vragen. Uw suggesties zullen te zijner tijd een plaats op onze site krijgen en indien bruikbaar tevens worden onder gebracht in het totaalonderwijsproject.
* Inmiddels is het concept gereed, klik op Monument Kolnoniaal Nederlands-Indië. Stuur uw suggesties nu in.
---